Ahşabın yaptığı gibi "çürümez".
Öncelikle net ve kesin bir cevap vereyim: Yüksek-kaliteli, düzgün şekilde monte edilmiş fiber çimento levha, ahşabın yaşadığı biyolojik bozulmaya ve çürümeye uğramayacaktır.
Ahşabın çürümesinden bahsettiğimizde, küf, mantar, nem ve böceklerin birleşik etkileri nedeniyle malzemenin ayrıştığını, yumuşadığını ve sonunda parçalandığını hayal ederiz. Bu tipik bir organik biyolojik süreçtir. Ancak fiber çimento levhanın "doğası" onu bu sonuca karşı bağışık kılar.
İnorganik bileşim:
Fiber çimento levhanın temel bileşenleri çimento, kuvars kumu (veya diğer silisli malzemeler) ve selüloz lifleridir. Çimento ve kuvars kumu levhanın çoğunluğunu oluşturur ve her ikisi de inorganik mineral malzemelerdir. Küf, mantar ve böcekler bu inorganik minerallerde besin kaynağı bulamazlar. "Yiyecek" olmadan,-çürümeye neden olan organizmalar malzemeye saldıramaz. Bu, fiber çimento levha ile selüloz ve lignini mikroorganizmalar için mükemmel bir besin kaynağı sağlayan ahşap arasındaki temel farktır.
Yoğun yapı:
Fiberden yapılan fiber çimento levhalar, çok yoğun bir iç yapı oluşturmak için yüksek basınç kullanılarak oluşturulan yüksek kalitededir. Yoğunluk çok düşük bir gözenekliliğe yol açar, bu da nemin içeriye nüfuz etme yeteneğinin çok az olduğu anlamına gelir. Yüzey ıslandığında suyun büyük çoğunluğu dış tarafta kalır ve yapının çekirdeği tarafından emilmez. Çoğu mikroorganizma hayatta kalabilmek ve büyüyebilmek için sürekli nemli bir ortama ihtiyaç duyar. Fiber çimento levhanın "kuru" iç kısmı temel olarak her türlü uzun-vadeli mikrobiyal aktiviteyi engeller.


Peki bazen gördüğümüz "sorunlar" nelerdir?
Yüzey küfü ve yosun oluşumu (en yaygın yanılgı)
Bu, en sık "çürüme" ile karıştırılan durumdur. Uzun süreli nemli, gölgeli veya havalandırmanın yetersiz olduğu ortamlarda (kuzey-e bakan duvarlar, yoğun bitki örtüsüne yakın alanlar veya drenajı zayıf alanlar gibi), fiber çimento levhaların yüzeyinde küf, yosun veya yosun görünebilir.
Doğrusu:
Bu organizmalar tahtayı "ymiyor"; besin olarak toz, organik parçacıklar ve yüzey nemini kullanıyorlar. Fayans, cam veya metal gibi yüzeye yapışırlar. Bu, iç çürümeyi göstermez. Bunu yapmak çok kolaydır-düşük-basınçlı su püskürtücüyle düzenli durulama ve hafif deterjan, tahtanın görünümünü eski haline getirecektir.
Donma-çözülme hasarı (soğuk bölgelerde)
Levhanın kurulumdan önce hasar görmesi veya çatlaklardan veya iyi kapatılmamış bağlantı noktalarından levhanın içine su sızması durumunda, tekrarlanan donma ve çözülme önemli miktarda genleşme basıncı oluşturabilir. Bu, yüzeyin soyulmasına, kabarmasına veya delaminasyonuna neden olabilir.
Doğrusu:
Bu biyolojik bozulma değil, fiziksel yapısal hasardır. Temel neden, malzemedeki herhangi bir zayıflık değil, kurulum sorunlarıyla (kötü derz sızdırmazlığı veya eksik genleşme derzleri gibi) birlikte nem tutulmasıdır.
Uzun süreli aşırı nem altında performans düşüşü
Lifli çimento levhalar önemli ölçüde suya-dirençli olsa da, onlarca yıl boyunca aşırı neme maruz kalan yapı ürünleri (uzun vadeli toplam suya batma durumu- ne olursa olsun), güç veya sertlik gibi belirli fiziksel özelliklerde giderek daha düşük seviyelere ulaşabilir.
Doğrusu:
Bu yavaş bir fizikokimyasal değişimdir ve ahşabın birkaç yıl içinde yumuşayıp çürümesinden tamamen farklıdır. Tipik inşaat uygulamalarında (dış duvarlar, iç duvarlar, çatı kaplama vb.) bu tür koşullar neredeyse imkansızdır.
